۱۳۹۳/۰۵/۲۶

تداوم سدسازی بر روی حوزه آبی دریاچه اورمیه

اومود اورمولو
بر اساس گفته‌های قربانعلی سعادت در جلسه بررسی مشکلات حوزه صنعت آب و برق آزربایجان غربی ردیف اعتباری انتقال آب از ارس به دریاچه اورمیه برای سال آینده حذف گردیده، در عین حال ایشان از در دست اجرا بودن ساخت 3 سد سیلوه، چپرآباد و کانی سیب در آزربایجان غربی خبر داده است.
حذف اعتبار پروژه انتقال آب آراز به دریاچه اورمیه در حالی صورت می پذیرد که دولت ایران طی چند سال گذشته تبلیغات وسیع عوام فریبانه‌ای را در مورد انتقال آب آراز به اورمیه جهت خواباندن و منحرف نمودن اعتراضات شهرهای ترک‌نشین انجام داده است. تبلیغات وسیع و بزرگنمائی طرح انتقال آب آراز به اورمیه بدون اینکه کارشناسان امر فواید و مضرات احتمالی این انتقال را بررسی نمایند صورت پذیرفته، بر اساس آمار و ارقام حجم آورد سالیانه ورودی به آراز در معمول ترین شرایط 8/4 میلیارد مترمکعب هست در صورتیکه حجم آب ورودی تماما نیز به ایران اختصاص داده شود در مقابل 20 میلیارد مترمکعب کمبود آب دریاچه اورمیه قطره‌ای همچون دریاست در حالیکه آراز مشاع مابین آزربایجان شمالی، ترکیه، ایران و ارمنستان می‌باشد و هر کشور بنا به قوانین بین‌المللی ملزم به برداشت مقدار آب مشخصی هست. در دیگر سو سوای مسئله اعتبار یاد شده حجم کانال‌کشی و مدت زمان لازم جهت انتقال آب رود آراز به دریاچه اورمیه حداقل در ایده‌آلترین شرایط 5 سال اعلام می گردد در حالیکه دریاچه اورمیه فورا به تامین آب نیاز دارد و بی‌تردید دریاچه نمی تواند 5 سال به فرض تحقق پروژه یاد شده دوام بیاورد. 
مسئله دیگر در صورت گسیل حق آبه ایران از رود آراز به دریاچه اورمیه حدود 80 هزار هکتار زمین کشاورزی قابل کشت در منطقه تماما بی‌آب خواهند ماند، البته توسعه کشاورزی در آزربایجان جنوبی در حالیکه جغرافیای ایران با کمبود شدید منابع آبی به سبب کشت سنتی و الگوی نادرست مصرف آب در بخش کشاورزی مواجه بوده و بازده اقتصادی کم از محصولات کاشته شده کشاورزی را نیز به مسائل یاد شده بیافزائیم مسئله دوچندان پیچیده‌تر خواهد شد. بخش کشاورزی ایران با اختصاص 92% منابع آبی ایران بزرگترین مصرف کننده آب می باشد در حالیکه آمارها حاکی از هدر رفتن دو سوم یا به به عبار دیگر 3/61 درصد کل برداشتهای آبی میباشد.              
قربانعلی سعادت در بخش دیگر سخنان خود از در دست اجرا بودن ساخت 3 سد سیوه، چپرآباد و کانی سیب در آزربایجان غربی خبر داده، وی هدف از تداوم سدسازی های یاد شده را جمع آوری آبهای سطحی اذعان نموده است. بنا به گفته‌های استاندار آزربایجان غربی سدهای نازلو، سیمینه و باراندوز نیز به ترتیب با پیشرفتهای فیزیکی 30، 37 و 3 درصدی مواجه می باشند. تداوم سدسازی بر روی حوزه آبی دریاچه اورمیه در حالی صورت می پذیرد که حمید چپ‌چیان وزیر نیرو ادامه سدسازیها را منوط به تصمیم ستاد به اصطلاح احیاء دریاچه اورمیه نموده در عین حال از احساس مسئولیت خود در قبال دریاچه اورمیه نیز سخن به میان آورده است. چیپ‌چیان خشکسالی کامل دریاچه اورمیه را موثر در زندگی مردم منطقه نامیده در عین حال نیز از اولیت دولت حسن روحانی در احیاء دریاچه اورمیه خبر داده است ولی وزیر نیرو به اقدامات عملی و یا احیانا پروژه‌ها و طرحهای احتمالی سالهای آینده در قبال احیاء دریاچه اورمیه سخنی به میان نیاورده است.
تداوم سدسازی بر روی حوزه آبی دریاچه اورمیه در حالی صورت می پذیرد که تنها 5% از مساحت آبی دریاچه اورمیه باقی مانده و در عین حال کارشناسان آب و محیط زیست 73 سد بزرگ و کوچک ساخته شده بر روی حوزه آبی دریاچه اورمیه را مهمترین و اصلیترین عامل خشکاندن دریاچه معرفی می کنند.

۱۳۹۳/۰۵/۲۴

تجربه برچیدن سدها در جهان

اومود اورمولو: بنا به آمار دولتی تنها 5% از مساحت آبی دریاچه اورمیه باقی مانده و بیش از 95% آن خشک گردیده است، گرچه دولت ایران تغییرات اقلیمی و دستهای پنهان را مسبب خشک شدن دریاچه اورمیه معرفی می کند ولی کارشناسان بی‌طرف منطقه‌ای و جهانی سیاستهای سدسازی دولت ایران در آزربایجان جنوبی و الخصوص حوزه آبی دریاچه اورمیه را مهمترین علت خشکاندن دریاچه اورمیه معرفی می نمایند. آمار رسمی دولت ایران حاکی از وجود 73 سد بزرگ و کوچک بر روی دریاچه اورمیه می باشد که لیست تمامی سدهای ساخته شده قبلا در نوشته‌ای در وبلاگ اخبار دریاچه اورمیه منتشر گردیده، اکنون در این مقاله به تجربه برچیدن سدها در دنیا خواهیم پرداخت تا بلکه مسئولین ایران اقدامات عملی برای احیاء دریاچه اورمیه را در پیش گیرند.  
نویسنده: حمید پشتوان
منبع:
ماهنامه تخصصی بازار کشاورزی – سال چهارم – شماره 52
پس از چندین دهه تحسین سدها به عنوان شاهکارهای مهندسی، اکنون نگاه انتقادآمیزتری نسبت به این سازه ها ظهور کرده است.
سدها زیست بوم های رودخانه ای را از بین می برند و حقوق و معیشت جوامع وابسته به آنها را تضعیف می کنند. افزایش آگاهی در سطح جهان نسبت به هزینه های هنگفت زیست محیطی و اجتماعی سدها، در کنار موفقیت های فراوان طرح های احیای رودخانه، انگیزه و تلا ش برای برچیدن سدها را دامن می زنند.
امروزه سدهای زیادی برای برچیده شدن پیشنهاد می شوند. برخی سدها به پایان عمر مفید خود رسیده اند و بدون استفاده رها شده اند که خود مخاطراتی را متوجه ایمنی مردم می کند. دیگر سدها همچنان بهره برداری می شوند، گو اینکه پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی آنها همچنان پابرجاست. در طول عمر سد، هزینه هایی که بر زیست بوم ها و جوامع آسیب دیده تحمیل می شود ممکن است بر دیگر فایده های طرح برتری پیدا کند. امروزه در کشورهایی مثل آمریکا، برچیدن سدها اولویت زیادى یافته است و گزینه برچیدن سد، جایگاه پراهمیتی را در مدیریت زیست محیطی پیدا کرده است.
شرایط مختلفی مبنای تصمیم گیری برای برچیدن سدها قرار می گیرند. شناخت مستندی از روند برچیدن و تخریب سدها، به ویژه قبل از دهة 1990 وجود ندارد. اما در سال های اخیر، گرایش رو به رشدی در سازمان های دولتی، مجامع دانشگاهی و سازمان های غیردولتی برای مستندسازی تجارب برچیدن سدها در جهان بوجود آمده است. تا پیش از دهة 1990 ، علت اصلی برچیدن سدها، نگرانی از امنیت عمومی بود. پایش و کنترل سدها در برخی کشورها در قالب برنامه های بازرسی منظم ایمنی سدها صورت می گیرد.
متوسط عمر یک سد تقریباً پنجاه سال است و در سال 2000 ، بیش از 30 درصد سدها در بیشتر کشورها، بیش از 50 سال عمر داشته اند. میزان سدهایی که تا سال 2020 ، بیش از 50 سال عمر خواهند داشت تا 85 درصد افزایش خواهد یافت. در چنین وضعیتی سازمان ها و نهادهای مربوط احتمالاً با افزایش شمار سدهای نیازمند به تصمیم گیری برای برچیدن و انهدام روبه رو خواهند شد.
نگرانی های زیست محیطی
در حالی که در گذشته مسائل ایمنی و هزینه های مربوط به آن، دلیل اصلی برچیدن سدها بوده است، در دهة 1990 تعداد روبه افزایشی از سدها در جهان بنا به دلایل زیست محیطی برچیده شده اند. امروزه آگاهی بیشتری نسبت به هزینه های زیست محیطی سدها وجود دارد. سدها به شکل چشمگیری زیست بوم های رودخانه ای را با کاهش تراز آب، تغییر زمان بندی جریانات، ممانعت از جابه جایی گونه های مهاجر و یا تغییر دمای آب و سطح اکسیژن، تحت تأثیر قرار می دهند. علاوه بر این، سدها مانع جریان مواد مغذی، سیلت ها و آوارها می شوند. شمار زیادی از سدها، به سبب ضرورت انجام طرح های احیای رودخانه برچیده شده اند. علاوه بر بهبود زیست بوم، برچیدن برخی سدها می تواند منافع اجتماعی دیگری نیز داشته باشد، مثل فرصت های تفریحی و ارتقای کیفیت آب، ارتقای زیباشناختی و رونق اقتصادی.
در مجموع تا دهة اخیر، متداول ترین علت برچیدن سدها، نگرانی های ایمنی و هزینه های زیاد تعمیر و نگهدارىِ سدهای ناایمن بوده است. امروزه شمار رو به رشدی از برنامه های برچیدن و حذف سد، به عنوان روشی برای احیای زیست بوم دنبال می شود.
یافتن گزینه های جایگزین براى سد جنبه بسیار مهم در برنامه ریزی برچیدن سد، شناسایی گزینه های جانشین برق آبی، آبیاری و آب رسانی، یا دیگر کارکردهای سد، در مراحل آغازین است. برچیدن سد غالباً مستلزم برقراری توازن میان کارکردهای مختلف رودخانه است؛ با این حال، تجارب آمریکا در برچیدن سدها نشان می دهد که جایگزینی می تواند غالباً با حداقل دشواری انجام شود. برای نمونه، یک سد برق آبی ممکن است تنها بخشی از کل برق یک منطقه را تامین کند؛ منابع جایگزین غالباً وجود دارند و تدابیر اصلاح الگوى مصرف می تواند تقاضای انرژی را پاسخگو باشد. تدوین برنامة جامع مدیریت و گنجاندن جایگزین های تامین کننده اهداف سد، اثرات منفی برچیدن سد را به حداقل می رساند. مواقعی که تغییرات یا اثرات اجتناب ناپذیرند، جامعه ممکن است آنها را به عنوان هزینة احیای درازمدت رودخانه بپذیرد.
روش های برچیدن
روش های مناسب برچیدن سد، به ویژگی های سد (مثل اندازه، نوع و موقعیت)، خصوصیات رودخانه و اهداف منظور شده (مثل احیای شیلات، احیای اراضی و تفریح) بستگی دارد؛ بنابراین برچیدن سد، تابع شرایط خاص هر موقعیت است. با برنامه ریزی دقیق می توان مخاطرات سلامت عمومی و خطرهاىِ ایمنی ساکنان پایین دست را به حداقل رساند.
- خراب کردن کامل سد غالباً با انحراف موقتی رودخانه و سپس استفاده از تجهیزات سنگین انجام می شود (مثل بیل مکانیکی و چکش هیدرولیکی)؛
- شکافتن سدها این امکان را به وجود می آورد که رودخانه در اطراف سازة سد جریان پیدا کند. از ماشین آلات سنگین معمولاً برای شکافتن بخش های خاکی سدهایی که در نقاط عریض رودخانه واقع هستند استفاده می شود. شکافتن برای حذف بخشی از سد توصیه می شود و در صورت عملی بودن، گزینه ای نسبتاً کم هزینه برای سازه های بزرگ است.
- در مورد سدهای بتونی، از انفجارهای کنترل شده برای تخریب استفاده می شود.
- ترکیبی از انفجار و ماشین آلات سنگین ممکن است لازم باشد؛ به ویژه در طرح های بزرگ.
تجارب جهانی
در سطح جهان، تلاش های مردمی برای برچیدن سدها، با هدف احیای رودخانه ها و احقاق حقوق جوامع متأثر رو به فزونی است. فعالان این عرصه، سدهایی را هدف می گیرند که اثرات منفی اجتماعی و زیست محیطی آنها همچنان تداوم دارد و نتوانسته اند وعده های اقتصادی خود را عملی کنند. البته در کشورهای صنعتى، شرایط متفاوت تری حاکم است .
آمریکا:
پس از گذشت چندین دهه تمرکز انحصاری سیاستگذاری با رویکردِ ساخت سدها، اینک در آمریکا نگاه ها به سمت برچیدن برخی سازه ها و از جمله سدها تغییر کرده است. در چند دهة اخیر، نگرانی فزاینده دربارة اثرات سدها بر محیط زیست چهرة بارزتری در گفتمان های ملی پیدا کرده است. در برخی موارد نیز، اینگونه تأکیدها، بخشی از سیاست های ملی، منطقه ای و محلی را تشکیل داده اند. در آمریکا تاکنون حدود 500 سد برچیده شده است. تخریب سدها در آمریکا روند پرشتاب و جاافتاده ای دارد. بیشتر سدهای برچیده شده، به دو دهه 1980 و 1990 تعلق دارند. بلندترین و کوتاه ترین سدهای برچیده شده (ارتفاع سد)، به ترتیب 84 و 6 متر بوده است.
فرانسه:
سازمان مردم نهاد SOS Loire Vivante که یک سازمان غیردولتی است برای برچیدن و حذف سدهای قدیمی و احیای تنها رودخانة باقیمانده فرانسه که زیستگاه ماهی آزاد بومی است، تلاش گسترده ای داشته و دارد. در سال 1998 ، دو سد واقع در شاخ آبه های لوار علیا ،(Loire) برای کمک به حفاظت از آخرین نسل ماهی آزاد این رودخانه تخریب شدند. نخست سد 12 متری سن آتین در آلیرعلیا حذف شد. حذف این سد نخستین موردی بود که شرکت دولتی تامین برق فرانسه، سدی را برای احیای زیستگاه ماهی آزاد تخریب کرد. رودخانه وین، دومین شاخآبة بزرگ لوار نیز اکنون پس از تخریب سد 4 متری میسو ن روگز، آزادانه جریان دارد. سد کرناسکوئیلک نیز در رودخانه لگوئر در سال 1996 تخریب شد؛ البته پس از آنکه رسوب گذاری سریع، ظرفیت مخزن را تا 50 درصد کاهش داد.
کانادا:
در کانادا نیز گرایش رو به رشدی برای برچیدن سدها و احیای رودخانه وجود دارد. سامانه قوانین کانادا با ایالات متحده متفاوت است. به ویژه در این زمینه که مجوز بهره برداری سد، به صورت دائمی صادر می شود. از میان 2000 سد موجود در بریتیش کلمبیا، 400 سد به پایان عمر مفید خود رسیده اند و منافع چندانی عرضه نمی کنند، یا به شدت به شیلات ساحلی آسیب زده اند. با حذف 12 سد کوچک در این استان، حمایت فزاینده ای در پیشنهاد برچیدن دیگر سدها وجود دارد.
تایلند:
در تایلند، تلاش برای برچیدن برخی سدها، در نتیجة اختلالات اجتماعی و اکولوژیک ناشی از سدسازی روی رودخانة مان، بزرگترین شاخابة مکونگ آغاز شده است. سد 135 مگاواتی پاک مون با تامین مالی بانک جهانی در سال 1994 ساخته شد. پیامد مستقیم ساخت این سد این بود که بیش از 20 هزار نفر به سبب کاهش شدید جمعیت ماهی در بالادست محل سد تحت تأثیر قرار گرفتند. در اعتراض به ساخت سد، روستائیان محل سد را تصرف کردند و خواهان آن شدند که دریاچه های سد به طور دائمی برای مهاجرت ماهیان باز گذاشته شود. سد راسی سالای، نخستین طرحی که بایستی در قالب طرح عظیم ساخت 13 سد آبیاری روی رودخانه های چای و مون ساخته شود، همچنان بی استفاده باقی مانده است. مخزن این سد روی گنبدی نمکی قرار دارد و اکنون آب آن برای آبیاری خیلی شور است.
همچنین بزرگترین جنگل باتلاقی آب شیرین در حوضه رودخانة مون، منبع غذایی و درمان سنتی روستائیان را زیر آب می برد. بیش از 15 هزار نفر زمین های کشاورزی خود را که در داخل مخزن قرار می گرفته به سبب ساخت سد از دست داده اند که خسارت 50 درصد آنها هنوز جبران نشده است. پس از ماه ها تصرف محل سد راسی سالای برای نشان دادن مخالفت با ساخت این سد و درخواست برچیدن، اعتراضات به نتیجه رسید و در جولای سال 2000 ، وزیر علوم دستور داد دریچه های این سد برای مدت دو سال برای احیای زمین ها و انجام بررسی های دقیق تر اثرات زیست محیطی باز گذاشته شود. در مقابل نیز روستائیان با ترک محل سد موافقت کردند. دولت تایلند هنوز به درخواست های مخالفان پاسخ نداده است.
توصیه ها و جمع بندی
امروزه برچیدن سدها، برای مدیریت پایدار رودخانه و حفاظت از زیست بوم های رودخانه ای اهمیت فراوانی یافته است. تنها پس از سپری شدن عمر یک سد است که مسئولان به برچیدن آن سد فکر می کنند و تا فرارسیدن این زمان، ممکن است خسارات اجتماعی و زیست محیطی بیشتری پدید آمده باشد. هزینه های اقتصادی خسارات اجتماعی و زیست محیطی تنها در دراز مدت آشکار خواهد شد. برچیدن سد توازنی است میان منافع و هزینه های سد (اجتماعی و زیست محیطی) که کمّی کردن شان دشوار است. تنها قضاوت هوشمندانه و خردمندانة سیاستگذاران و برنامه ریزان و ذی نفعان است که می تواند برچیدن سد را به ابزاری مهم برای توسعه پایدار تبدیل کند.
منبع:
ماهنامه تخصصی بازار کشاورزی – سال چهارم – شماره 52

۱۳۹۳/۰۵/۱۴

آخرین تصویر ماهواره‌ای دریاچه اورمیه و تداوم بحران آبی دریاچه

اومود اورمولو
سایت ناسا در تاریخ 23 ژوئن 2014 آخرین تصویر ماهواره‌ای از وضعیت دریاچه اورمیه را منتشر نموده، همانطور که در تصویر منتشر شده در وبلاگ اخبار دریاچه اورمیه نیز شاهدیم آخرین تصویر ماهوره‌ای دریاچه اورمیه نشان از تسریع روند از دست دادن آب دریاچه می باشد به طوریکه قسمتهای جنوبی دریاچه اورمیه به کلی خشکانده شده و در عین حال خشکی سرسام‌آوری در بخشهای شمالی به چشم می خورد.
در کنار انتشار آخرین تصویر ناسا از دریاچه اورمیه نایب رئیس فراکسیون به اصطلاح نجات دریاچه اورمیه نیز از کاهش 52 سانیتمتری عمق آب دریاچه اورمیه در مقایسه با سال گذشته خبر داده، در عین حال ایشان سدسازی های صورت گرفته در استانهای آزربایجان غربی، آزربایجان شرقی و کردستان را مهمترین عامل خشکاندن دریاچه اورمیه معرفی نموده است. قاضی پور در کنار موارد یاد شده از اقدامات شعاری مسئولان دولت ایران در جلوگیری از خشک شدن دریاچه اورمیه و برگزاری همایشها و سمینارها نیز انتقاد کرده و گفته: با توجه به اینکه نجات دریاچه اورمیه اولویت اصلی دولت یازدهم بود اما هیچ اقدامی در این راستا تاکنون صورت نگرفته است. 
در دیگر سو بر اساس گفته‌های معاون استاندار آزربایجان غربی تکالیف و اعتبارات دستگاه‌ها و نهادهای اجرائی برای نجات دریاچه اورمیه علارغم گذشت بیش از یک سال از سکانداری دستگاه اجرائی کشور توسط دولت حسن روحانی هنوز مشخص نگردیده است. بهادری خاطر نشان کرده که تاکنون فرصتهای احیاء دریاچه اورمیه از دست رفته و دریاچه اورمیه امروز به عنوان تهدید بزرگ زیست محیطی جلوه‌گر شده است.
عضو ناظر مجلس در شورای عالی آب از کاهش 20 میلیارد مترمکعبی آب طی پروسه 15 ساله خبر داده و بهترین راه نجات دریاچه اورمیه را تامین حق آبه دریاچه از حوزه‌های آبریز بالادستی معرفی نموده است. 
بر اساس گزارشی که در سایت سلامت نیوز منتشر گردیده آمارها حاکی از افزایش مراجعه بیماران ریوی به بیمارستانهای آزربایجان غربی و آزربایجان شرقی می باشد و بی‌تردید افزایش بیماران ریوی می باید زنگ خطری برای مردم آزربایجان باشد چونکه افزایش بیماریهای ریوی بدون ارتباط با خشک شدن دریاچه اورمیه نیست و تنها یکی از تاثیرات مضر خشک شدن دریاچه اورمیه افزایش بیمارهای تنفسی و سرطانی در آزربایجان جنوبی بیان می گردد.
یادآور شویم اکنون تنها 5% حجم آب دریاچه اورمیه باقی مانده و همانطور که حتی نماینده‌گان دولت ایران در آزربایجان جنوبی نیز بدان اذعان می کنند سیاست سدسازی دولت ایران در آزربایجان جنوبی مهمترین عامل خشکاندن دریاچه اورمیه می باشد، در مقالات قبلی وبلاگ اخبار دریاچه اورمیه لیست تمامی 73 سد ساخته شده به ترتیب گردآوری و ارائه شده است. در عین حال حسن روحانی رئیس جمهوری فعلی ایران نیز در ایام قبل از انتخابات طی سفری که به شهرهای ترکنشین تبریز، اورمیه و اردبیل داشت در صورت پیروزی وعده احیاء دریاچه اورمیه، تاسیس فرهنگستان زبان و ادب ترکی و آموزش به زبان مادری را داد که متاسفانه به مانند حکومتهای قبلی وعده‌های روحانی نیز زود رنگ بخت چون کوچکترین اقدام عملی در سه مورد یاد شده تاکنون صورت نپذیرفته است.

۱۳۹۳/۰۴/۲۲

بلاتکلیفی سدهای نیمه تمام حوضه آبریز دریاچه اورمیه

اومود اورمولو
بر اساس گفته‌های مدیر عامل شرکت آب منطقه‌ای آزربایجان غربی دولت ایران تکلیف سدهای نیمه تمام حوضه آبریز دریاچه اورمیه را مشخص نساخته است. 
بنا به گفته کیومرث دانشجو سدهای در دست اجرا از بعد کارشناسی خطری برای دریاچه اورمیه ایجاد نمی کنند سخنان مدیر عامل شرکت آب منطقه‌ای آزربایجان غربی در حالی ابراز می گرد که دولت ایران بارها اعلام نموده طی دستوری ویژه خواستار توقف کامل پروژه‌های سدسازی نیمه تمام بر روی حوضه آبریز دریاچه اورمیه بوده است.
سوالی که می باید از کیومرث دانشجو پرسید این هست که آیا 73 سد بزرگ و کوچک ساخته شده بر روی حوضه آبریز دریاچه اورمیه مگر از نتایج به اصطلاح کارشنا‌سی سازمان آب نبودند که امروز مسببین اصلی خشکاندن دریاچه اورمیه معرفی می گردند؟ آیا سدسازی های صورت گرفته با هدف تامین آب شرب برای مردم منطقه صورت گرفته یا تنها به سبب پر نمودن جیب کارشناسان متولی شرکتهای آب منطقه‌ای و پیمانکاران سدسازی؟ آیا تداوم سدسازی‌ها بر روی حوضه آبریز دریاچه اورمیه در حالیکه بنا به آمار غیرموثق دولت ایران بیش از 90% دریاچه اورمیه خشکانده شده خیانت به محیط زیست و مردم آزربایجان نیست؟ به باور راقم این سطور اگر تمامی سدسازیهای صورت گرفته بر روی دریاچه اورمیه با هدف کشاورزی صورت ساخته شده باشد باز خیانتی به "آب" و "محیط زیست" صورت گرفته چونکه راندمان کشاورزی در منطقه‌ای که حدود 25-30% بوده و با کمبود منابع آبی مواجه هست به هیچ وجه توسعه کشاورزی و افزایش مصرف آب هیچ توجیه منطقی ندارد.
افزایش شوری آب دریاچه اورمیه به 500 گرم در لیتر
بر اساس گفته‌های سخنگوی ستاد به اصطلاح احیاء دریاچه اورمیه هم اکنون میزان شوری آب دریاچه اورمیه به 500% گرم در لیتر رسیده است. این در حالی می باشد که شوری آب دریاچه اورمیه در حالت نرمال کمتر از 250% گرم نمک در لیتر می باشد و اکنون میزان نمک در آب دریاچه اورمیه دو برابر وضعیت نرمال می باشد. 
فاجعه زیست محیطی بزرگی در انتظار مردم آزربایجان می باشد
بر اساس گفته‌های نماینده معاونت نظارت راهبردی رئیس جمهوری برنامه‌ریزیهای مرتبط با احیاء دریاچه اورمیه باید به طور اساسی دنبال گردد چون در غیراینصورت شاهد از بین رفتن دریاچه اورمیه و فاجعه زیست محیطی که در انتظار مردم آزربایجان خواهد بود مواجه خواهیم شد. 
یادآور شویم پروسه خشک شدن دریاچه اورمیه از 15 سال پیش به طور آشکار شروع گردیده و تاکنون علارغم خشک شدن بیش از 90% دریاچه اورمیه هیچ اقدام عملی از سوی دولت ایران در جهت احیاء دریاچه اورمیه صورت نگرفته است. حسن روحانی در ایام انتخابات در سفری که برای کسب رای به مناطق ترکنشینی نظیر تبریز، اورمیه،اردبیل و ... داشت در صورت پیروزی در انتخابات وعده‌هائی همچون تاسیس فرهنگستان زبان و ادب ترکی، احیاء دریاچه اورمیه و آموزش به زبان مادری را داده بود که علارغم گذشت بیش از 1 سال از آغاز بکار دولت شاهد تداوم گفتمان دول قبلی بدون کوچکترین تغییر نگاهی می باشیم.

۱۳۹۳/۰۴/۱۶

آیا دریاچه اورمیه جزء جغرافیای ایران نیست که از اسناد و نقشه‌های دولتی حذف می گردد؟

اومود اورمولو
تصویر پیش زمینه‌ اسناد مالکیتی تک برگ جدید ارائه شده از سوی اداره کل ثبت و اسناد ایران که دربرگیرنده نقشه به اصطلاح ایران می باشد به صورت معناداری دریاچه اورمیه را شامل نمی گردد و به عبارت دیگر دولت ایران در کنار مسئولیت مستقیم در خشکاندن دریاچه اورمیه اینبار به صراحت اقدام به حذف دریاچه از نقشه ایران جهت آماده سازی جامعه ترک در قبال دریاچه اورمیه نموده است.
ادعای حذف دریاچه اورمیه و بی‌اطلاعی به اصطلاح نماینده‌گان ترک 
تصویر منتشر شده در وبلاگ اخبار دریاچه اورمیه از برگه دولتی یاد شده حاکی از صحت این مدعاست. حذف تصویر دریاچه اورمیه از نقشه ایران در صورتی اتفاق افتاده که جوان‌کیا مدیر کل اداره ثبت و اسناد آزربایجان غربی در کمال ناباوری از این مسئله اظهار بی اطلاعی نموده، در عین حال نماینده‌گان حکومت مرکزی در اورمیه و آزربایجان جنوبی به مانند بز اخفش از مسئله‌ای بدین مهمی اظهار بی اطلاعی کامل نموده و برای بار هزارم محدوده مشروعیت نماینده‌گی خود را با جامعه ترک به رخمان کشیده‌اند.
البته یادآور شویم این اولین باری نیست که تصویر دریاچه اورمیه از اسناد و نقشه‌های دولت ایران حذف می گردد و قبلا نیز در اسکناسها، نقشه‌های کتب درسی و ... بارها تصویر دریاچه اورمیه حذف گردیده و در عوض دولت و ملت حاکم سعی در ترویج نام خلیج عربی نموده‌اند، همانطور که در تصویر مذکور نیز دریاچه اورمیه حذف و نام خلیج عربی برجسته شده است. ناگفته نماند بی‌اعتنائی جامعه ترک به مسئله زیست محیطی مهمی نظیر دریاچه اورمیه نیز سبب ترویج چنین اعمالی از سوی دولت و ملت حاکم گردیده است و می باید محیط زیست مناطق ترک‌نشین تاوان زیادتری از دریاچه اورمیه بپردازد تا جامعه ترک از خواب خرگوشی بلند شود.
حسن روحانی و دریاچه اورمیه
بر اساس آمار غیرقابل موثق دولت ایران بیش از 90% دریاچه اورمیه خشکانده شده و طی 15 سال گذشته که شاهد تسریع روند خشکاندن دریاچه اورمیه بوده‌ایم دولت ایران تنها نظاره‌گر این مسئله بوده است. حسن روحانی رئیس جمهور ایران نیز در ایام سفرهای انتخاباتی در سفر به شهرهای ترکنشین نظیر تبریز، اورمیه، اردبیل و ... در صورت رای آوردن وعده احیاء دریاچه اورمیه را به جامعه ترک داده بود که علارغم بیش از گذشت 1 سال به جزء پروپاگاندای دولتی و برگزاری سمینارهای رنگارنگ شاهد هیچ اقدام عملی در جهت احیاء دریاچه اورمیه نبوده‌ایم. 
سدسازی عامل اصلی خشکاندن دریاچه اورمیه 
گرچه که دولت ایران دستهای پلید و شیطانی را مسبب اصلی خشک شدن دریاچه اورمیه معرفی نموده ولی کارشناسان بی‌طرف منطقه‌ای و جهانی سیاست های سدسازی دولت ایران در حوضه دریاچه اورمیه و آزربایجان جنوبی را مهمترین عامل خشکاندن دریاچه اورمیه معرفی می نمایند، بر اساس لیست دولتی که قبلا در وبلاگ اخبار دریاچه اورمیه نیز گردآوری شده بر روی حوضه دریاچه اورمیه 73 سد توسط دولت ایران ساخته شده است. در عین حال اسماعیل کهرم یکی از کارشناسان سازمان محیط زیست ایران یکی از اصلیترین راه‌های نجات دریاچه اورمیه را خراب نمودن تعدادی از سدهای ساخته شده معرفی نموده است. البته اینکه دولت ایران طی چه دوره‌‌ای اقدام به خراب نمودن سدها نماید هنوز بر هیچ بنی بشری مشخص نیست.