۱۳۹۲/۰۳/۰۳

Urmiye Gölü 12.000 ildir bu Durumda olmamış(1)


Umud Urmulu
Güney Azərbaycan, Urmiye: roozonline.com düşərgəsi (sitə) iran’da tanınmış Doğa və Çevre Uzmanı olan Məhəmməd Dərvişlə Urmiye Gölü haqqında bir söyləşı olmuşdur, biz Lake Urmia News veblogu olaraq bu söyləşi latin Türkcəmizə çevriərək oxuculara sunuruq.
- Urmiye Gölü indi nə durumdadır?
Iran’da doğa və Çevreilə ilgili bilimsəl çalışmalara Görə Urmiye Gölü bugün ən krizli dönəmini Yaşamaqdadır və əldə olan bilgilər 12.000 il bundan öncədə Urmiye Gölünün durumunu bugünkü kimin göstərməməktədir. əyər Urmiye gölünün ən yaxşı durumunu 1996 sanarsaq o zaman Urmiye Gölünün Azad  su qaynaqlarından seviyəsini 1278 metr olmasila birlikdə bugün bu seviyə 1270 metdədir. Bu ölçü görülüdüğü kimi Urmiye Gölünün 7 metr suyun 15 il içində azaldığının göstərgəsidir. əyər Urmiye Gölünün ən dərin bölgəsını azad sulardan 1267 sanarsaq bu Gölün çox yaxın zamanda təmamən Quruması anlamını göstərir. Urmiye Gölünün Quzey bölgələrinin dərinliği 12 metr olub ancaq indiki dərinlik 3 metrdır və durumun yaxşıca göstərgəsi...
- siz Urmiye Gölünün ən yaxşı durumunu 1996 ci ili göstərməktəsiniz, o zamandan bugünədək Urmiye Gölü başına nə gəlibdir?
Urmiye Gölü yarandıqdan sonra bəzən Quraqlıqla qarşı qarşıya olmuşdur ancaq bu quraqlıqlar heç bir zaman bugünku kimi olmamışdır. 16 il bundan öncədən başlayaraq Urmiye Gölünün durumu hər Gün keçdikcə daha gərginləşmişdir, bu sürəc bugünədək dəvam etdi və bugün 100 hektar Urmiye Gölü alanlarından Duz səhrasına çevrilmişdir. Urmiye Gölünün bugünku durumu düşmə nədəni ilk olaraq iran devlətinin Urmiye Gölünə baxışından qaynaqlanmaqdadır, adı keçənə illərdə iran’da Su yönətimilə ilgili insanlar Urmiye Gölünü Əkinçilik və insan yaşamına bir təhlükə olaraq tərif və reklam etmişlər. O illərdə Urmiye və başqa Güney Azərbaycan şəhərlərində qonuila ilgili iran devlətinin çeşidli konferanslari olmuş ki necə Urmiye Gölünün suyunun iləriləməsini önləyək, bəzən bu koneferanslarda bilə ilginç tasarımlar gündəmi gəlmişdir eləcə Urmiye Gölünü Araz çayına kanlla bağlamaq bu ilginç tasarımlardan sayılmaqdadır. Bu baxış Urmiye Gölü su hövzəsində əkinçilik alanlarının qat qat artmasına göz yomaraq bugünədək yanlız 30 il içində bölgədə Tarım alanının 2 qat artmasına nədən oldu. əkinçilik alanları bölgədə 30 il içində 320 hektardan 680 hektrata yüksəldi və eləcə Su tükətimidə artı. Hər hektar 10 min metr kub su tükətməktədir və yeni artırılan 360 hektar ən azı 3.6 milyard metr kub su tükətiminə yol açdı. Urmiye Gölünün su alanı 7 milyard metr kub olmuş və görüldüğü kimi bu sayının yarısı 30 ildə artırılan əkinçilik alanları tərəfindən tükətilmişdir, bu tükətim Urmiye Gölünü bugünku durumuna gətirdi. Urmiye Gölündən normal su qullanımı 3.1 milyard metr kubdur ancaq ən çox biz 4 milyard metr kub qullana bilərdik ancaq Əkinçilik alanlarının artması bu durumu çox dəyişdirdi. Əkinçilik alanlarının artması Su tükətimini çox alamasını gətirərək Urmiye Gölünün qurumasını sürətləndirdi və artı olaraq bölgədə əkinçilər Yasal yoxsa Yasa dışı Su qoyularıyla da durumu daha gərginləşdirdilər. Iran devlətinin son bilgilərinə Görə bölgədə 42.000 Yasal su Qoyusu və 30.000 yasa dışı su qoyusu bulunmadqdır, bunları artı olaraq bölgədə 72 böyük və kiçik Baraj tikilmişdir. Urmiye Gölü üzərində tikilən Barajlar əkinçiləri Su qonusunda rahatlayaraq bəzən quraqlıq dönəm olmasına rağmən bölgədə meyvə ürətimi bilə 40% artdı ancaq bu artış Urmiye Gölünün qurumasın nədən oldu və durumu bugün ortada. Bunların hamısı iran devlətinin Su yönətimilə ilgili yanlış hesablarının olduğunun göstərgəsidir. 
- Urmiye Gölü sorunları nə zamadan başladı və Urmiye Gölünü qorumaq yolu varmıdır? 
4 il bundan öncə Urmiye Gölü su hövzəsində ki əyalətlərın valılərı bir araya gələrək Urmiye gölünü qorumaq amaclı bir bəlgəyə imza atdılar. Bu Tuğralı (rəsmi)bəlgəyə Görə Sulama sistemində büyük dəyişiklər olub və sudan daha yaxşı yayarlanma oranı 30% dən 60% çıxarılamsı ön görüldü. Ikinci görülməsı gərəkə iş Yasa dışı su qoyularını bütünlüklə bağlanması ön görüldü və yeni su quyularının tikilməsinə də izin verilməməsi önərildi. Eləcə Urmiye Gölü üzərinə yeni Baraj tikməkdə durduruldu. Bu işlərin bəzisi az ölçüdə gərçəkləşdi və bəzisi heç gərçəkləşmədi ancaq bu işlərin heç birisi Urmiye Gölünü qorumaq amaclı dəyildi, təməl sorun Urmiye Gölünə tökülən suların bəlirlənməsi və o suyu Barajlardan axtarılmasıdır. Bir sıra çevre və Doğa uzmanı olaraq Urmiye Gölünə tökülməsı gərəkən su 1.8 milyard metr kub olaraq bəlirləndi ancaq ginə bu Axtarılması gərəkən su haqqında heç bir addım atılmayıb və bu tasarıda gərçəkləşmədı.

۱۳۹۲/۰۲/۳۱

Urmiye Gölünün Uydu Görüntüleri 1984 – 2012

Umud Urmulu
Güney Azərbaycan, Urmiye: Sanal Axtarma Motoru olan Google, NASA və ABD Jeolojik Araşdırmalar Qurumu (USGS) ilə birlikdə bir ortaq Projəyə imza atmışlar, yeni gərçəkləşən Projədə dünyanin 1984’dən bu günədək necə Dəyişdiği göstəryəmə çalışmışlar.
Sözü edilən Projənin adı Timelapse verilmişdir, bu Tasarımda 1984 ildən bu günədək çəkilən Uydu Görüntülərının bəllı Aralıqlarılə dərlənıb və sonuc oluşdurulmuşdur.
Bu Çalışmada 2 milyon 68 min 467 görüntü qullanılmışdır və bu sayıda Görüntünün həcmi isə 909 Terabyte olaraq söylənilməktədir.
Googel’in ortaq çalışmasında istanbul, Atatürk Baraı, Berzilya Yağış Ormanları, Columbıa Glacılər Buzulu, Dubai , Las Vegasta Şəhərləşmə, Suudi Ərəbistan və Güney Azərbaycan sınırlarında bulunan Urmiye Gölünün də durumu yer almaqdadır.
Urmiye Gölünün də Uydu Görüntülərı 1984 dən 2012 ci ilədək Lake Urmia News yayınlanan uydu Görüntüsü kimi Googelin Projəsində yer almışdır. Gərçək anlamında Urmiye Gölünün bu uydu Görüntüsü Gölün necə bugünkü duruma gəldiğini ən yaxşı biçimdə anlatmaqdadır, ancaq bu görüntü ilə yanı sıra iran devləti indiyədək Urmiye Gölünü qorumaq amaclı tək bir addım bilə atmamışdır, iran devlətinin Tuğralı (rəsmı) verilərinə Görə bugün Urmiye Gölünün 70% qurumuşdur və Göl ən çox 3-5 il içində bütünlüklə Quruyacaqdır. Iran devləti Urmiye Gölünü Qurumasını əngəlləmək üçün bilimsəl yollar yox bəlkə Türk Tolumundan tanrıdan Urmiye Gölünün qurumasını əngəlləmək üçün Duva istəməktədir, bu qədər çağ dışı bir devlətın bir çevre fəlakətınə baxışı bundan ilginç olamaz.   
Bir çox Çevre və Doğa Uzmanına Görə Urmiye Gölü tikilən Sayısızca Baraj, ikinçilik alanlarının 33 il içindı 2 qata artması, yanlış su yönətimi, əski sulama sistemi, Quraqlıq, bölgədə nüfus artışı, Barajların olumsuz etgilərindən gərçəkləşən iqlim dəyişikliği vs olaraq söyləməktədirlər. 

۱۳۹۲/۰۲/۳۰

ساخت سدی که سبب نابودی قلب آسیا خواهد شد

اومود اورمولو
دولت چین با ساخت سدی بر روی رودخانه نو که لقب بزرگترین و وحشی ترین رودخانه آسیا را به یدک می کشد و از چین، تبت، میانمار و ... می گذرد سبب تاثیرات منفی بر زندگی هزاران انسان و جاندار خواهد شد.
نهر نو (Nu) که از کوه های هیمالیا در تبت آغاز و تا جنگل های وسیع بارانی میانمار وسعت دارد یکی از مهمترین رودهای آسیا به شمار می رود که اکنون با پروژه سدسازی بسیار عظیمی که توسط دولت چین بر روی رودخانه در حال صورت پذیری است منطقه با خطرات عمده اکولوژیکی مواجه شده است.
طی برنامه های اعلام شده سال گذشته دولت چین برای احداث سدی بسیار بزرگ بر روی شاخه ای که به ایالت Yunnan چین ختم می شود آماده می گردد، که این پروژه عظیم سدسازی طی سال پیش با مخالفت عمده طرفداران محیط زیست و مخالفین جهانی سدسازی مواجه شده بود ولی علارغم این مخالفت ها دولت چین در حال برنامه ریزی برای احداث نیروگاه هیدروالکتریک عظیم در منطقه می باشد. نهر نو به علت تنوع جانداریش در لیست میراث جهانی یونسکو نیز جای گرفته است.
منطقه Yunnan چین یکی از مناطق تحت حاکمیت دولت مرکزی می باشد که در شمال غربی اش تبت، شمالش سیچوان و در غربش میانمار، جنوب و جنوب شرقش لائوس و ویتنام واقع شده است. منطقه یاد شده 8 مین منطقه بزرگ تحت حاکمیت دولت مرکزی چین می باشد. مرکز منطقه یون‌نان شهر Kunming می باشد و این منطقه از بعد ائتنیکی یکی از پرتنوع ترین نقاط چین محسوب می گردد.  
مخالفین سدسازی و دوستداران محیط زیست در دنیا یکی از عواقب ساخت این سد عظیم را مهاجرت اجباری دهها گروه ائتنیکی موجود در منطقه و نابودی محیط زیست و جانداران موجود در منطقه ابزار می کنند، در عین حال بر اساس نظریات زمین شناسان سدسازی سبب مرگ هزاران نوع گونه های ماهی که در بخش های پائینی رودخانه قرار دارند خواهد شد. بر اساس گزارش روزنامه نیویورک تایمز در اجلاس ماه بعد گفتگوهائی برای الحاق نام ایالت یون‌نان به عنوان میراث جهانی یونسکو صورت خواهد گرفت. یکی از اعضای سازمان جهانی رودخانه ها که با روزنامه مذکور گفتگوئی داشته از نگرانی مخالفین سدسازی و دوست داران محیط زیست از سلسله سدهائی که در آینده توسط دولت چین بر روی این رودخانه احداث خواهد گردید خبر داده است، بر اساس گفته های ایشان با سدسازی های دولت چین بر روی رودخانه نو تمام اکوسیستم منطقه زیر و رو خواهد شد.
در کنار چین کشورهای ایران و ترکیه جزء 3 کشور برتر جهان در زمینه سدسازی محسوب می شوند، در آزربایجان جنوبی جامعه ترک با خشک شدن دریاچه اورمیه به تاثیرات کوتاه مدت سدسازی بر روی میحط زیست به خوبی پی برده است و تاثیرات میان – بلند مدت سدسازی های دولت ایران بدون تردید سبب مهاجرت اجباری میلیونها انسان خواهد شد که بی شک می توان از اکنون به عنوان بزرگترین مهاجرت قرن یاد کرد. در کنار مسائل یاد شده سدسازی های صورت گرفته در آزربایجان جنوبی محیط زیست آزربایجان را به کلی دچار تخریب نموده و طی سالهای پیش روز جامعه ترک با عمده مسائل اکولوژیکی مواجه خواهد شد.
برای خواندن مقاله روزنامه نیویورک تایمز به صورت کامل می توانید از لینک زیر استفاده کنید:

۱۳۹۲/۰۲/۲۸

قربانیان سدسازی در کنفرانس رودهای دنیا گردهم آمدند

امروز کنفرانسی با نام نهرهای دنیا در استانبول برگزار شد که در این کنفرانس آکادمیسین ها، فعالین محیط زیست، مخالفین سدسازی، مردمان بومی از هر گوشه دنیا که به سبب سدسازی دولتهایشان متضرر شده اند حضور داشتند. متاسفانه در این کنفرانس هیچ نماینده ای از آزربایجان جنوبی شرکت نداشته و فرصت باارزشی را برای جهانی سازی مبحث دریاچه اورمیه و سدسازی صورت گرفته بر روی آن از دست دادیم.
در کنفرانس نهرهای دنیا شرکت کننده گانی از آفریقای جنوبی، آمریکا، خاورمیانه، اروپا و ...حضور داشتند ، نکته اشتراکی تمامی شرکت کننده گان از هر طیف و گروه متضرر شدن از سدسازی و یا مخالفین سدسازی بود. در این کنفرانس مباحثی حول اینکه سدسازی مولد انرژی پاک نیست و آثار غیرقابل جبرانی را برای محیط زیست به ارمغان می آورد مطرح شد و سدسازی از زوایای مختلفی مورد بررسی حضار قرار گرفت.
میزبانان ترکیه ای نیز با نقد سدسازی های دولت ترکیه بخش قابل توجهی از کنفرانس را به خود اختصاص دادند، در این کنفرانس سد Ilısu و آثار این سد بسیار بزرگ مورد نقد واقع شد. بر اساس آمار رسمی سازمانهای محیط زیست جهانی در قرن گذشته بر روی بیش از نصف تمامی نهرهای بزرگ دنیا حدود 50.000 پروژه سدسازی صورت گرفته که این حجم از سدسازی وسیع سبب ظهور آثار غیرقابل برگشتی در محیط زیست و تخریب اکوسیستم ها شده است، سدسازی ها در عین حال سبب مهاجرت اجباری هزاران انسان، مهاجرت حیوانات، نابودی فرهنگ ها و زبان های بومی، گونه های گیاهی و جانوری و ... گردیده است. برای مثال سدسازی های صورت گرفته بر روی دریاچه اورمیه اکنون باعت خشک شدن 70% دریاچه گردیده ، علاوه بر خشک شدن دریاچه اورمیه آثاری همچون افزایش دمای منطقه، وزش طوفان های نمکی، ضرر اقتصادی ناشی از نابودی آرتمیا اورمیانا و توریسم و صدها مورد دیگر از عواقب سدسازی بر روی دریاچه اورمیه بوده است.
در کنفرانس استانبول بومیان محلی جنگل های آمازون نیز حضور داشتند، علت حضور آنان ساخت سد Belo Monte بود، بومیان آمازون مقاومت بسیار ستودنی را بر علیه سیاست های سدسازی دولت برزیل ارائه کرده اند در عین حال رئیس قبیله Megaron Txucarramae  از حمایت بومیان آمازون از دوست داران میحط زیست ترکیه ای در تقابل با سیاست های سدسازی دولت ترکیه خبر داد.
به گفته وی دولت برزیل با گفتار توسعه اقتصادی کارخانه سدسازی در منطقه زندگی بومیان آمازون به راه انداخته و سبب نابودی حیات هزاران ساله قبایل آمازونی گشته است. ساخت سد Belo Monte سبب به زیر آب رفتن 668 کیلومتر از اراضی آمازون خواهد شد و در عین حال سبب مهاجرت اجباری 40.000 انسان خواهد شد.
منبع ترجمه خبر:
http://tinyurl.com/anvwy7n

۱۳۹۲/۰۲/۲۷

سد حاجیلار سبب تخریب محیط زیست قاراداغ می گردد

سدسازی یکی از مهمترین علل تخریب اکوسیستم آزربایجان جنوبی می باشد که بقایای این تخریب را به وضوح در خشکانیدن دریاچه اورمیه مشاهده می کنیم، در دیگر گوشه وطنمان آزربایجان سد حاجیلار در ورزقان واقع شده است که این سد نیز رفته رفته به حیات جانداران منطقه پایان می دهد و سبب بروز مشکلات عدیده زیست محیطی برای منطقه قاراداغ گشته است. علارغم اینکه سدسازی در دنیا از دهه 70 میلادی به سبب آثار مخرب و زیانباری که برای محیط زیست داشت در کشورهای توسعه یافته به عنوان آخرین انتخاب برای انبار آب بکار می رود و دیگر کشورهای مذکور تا جائیکه امکان داشته طرح های احداث سد را کنار گذاشته و به دیگر گزینه ها روی آورده اند در این اثنا ایران به عنوا ن3 مین کشور سدساز دنیا در کنار چین مطرح شده است، خشک شدن تالاب های متعدید در ایران بدون تردید یکی از آثار میان مدت سدسازی های صورت گرفته می باشد، بنا به تخمین دوست داران محیط زیست سدسازی های دولت ایران در بلند مدت سبب بروز آثار برگشت ناپذیر در محیط زیست این جغرافیا خواهد شد و به علت تعدد سدسازی های صورت گرفته در آزربایجان جنوبی و دیگر مناطق ترک نشین بدون تردید این مناطق به عنوان یکی از کاندید ها مطرح خواهند شد.    
سدی که به جای حیات، ممات آورد
آب­بند کانال کشاورزی لیلاب و نقش آن در نابودی اکوسیستم رودخانه­ی حاجیلار
احمد حسن­نژاد ارزیل: شکی نیست دگرگونی و تغییرات ایجاد شده توسط بشر در طبیعت به منظور بهره­گیری بیشتر از منابع طبیعی، پیامدهای سوئی بر محیط­زیست در پی خواهد داشت. پیامدهایی که برای کاهش و به حداقل رساندن دامنه­ی آنها بایستی به موقع چاره­اندیشی کرد وگرنه با به هم خوردن اکوسیستم طبیعی منطقه، نه تنها انسان­ها متضرر خواهند شد، بلکه محیط­زیست و پوشش گیاهی و جانوری منطقه به نابودی کشیده خواهد شد.
ساخت سدها و کانال­ها یکی از بزرگترین دخالت­ها و دست­اندازی­های بشر در محیط زیست به حساب می­آید. دخالتی که در کنار مزایا و منافع بی­شمارش، آثار زیان­بار و تخریبی زیادی بر جای می­گذارد. یکی از آثار زیانبار سدها در چرخه­ی حیات را می­توان به عینه در روند زندگی آبزیان مشاهده کرد. آبزیان در رودخانه­ها دارای تنوع گوناگونی هستند، تنوعی که با ساخت سد و بسته شدن جریان مستقیم آب، سیر نزولی به خود می­گیرد. تغییر شرایط رودخانه­ای به دریاچه­ای باعث خنک شدن آب خروجی سدها نسبت به آب سطحی دریاچه­ی پشت سد و رودخانه­های بالادست آن خواهد شد. اتفاقی که بر زندگی، تراکم، تنوع گونه­ای و غیره موجودات پایین­دست سد تاثیر خواهد گذاشت.
اکوسیستم و محیط­زیست بالادست سدها نیز از تاثیرات سوء احداث سدها و آب­بندها بی­نصیب نیستند. کاهش سرعت جریان آب در بالادست سد و دریاچه­ی آن، باعث انباشته شدن لای و سیلت می­شود. این امر در حیات جلبک­ها اعم از چسبنده و رشته­ای غیرمنشعب تاثیر منفی گذاشته و آنها را نابود می­کند. و چه بسا با نابود شدن یک حلقه از اکوسیستم،  نابودی حلقه­های دیگر زنجیره­ی اکوسیستم سرعت یابند. به عنوان مثال این مساله سبب می­شود گونه­های جانوری که خود را با جریان پیشین آب سازگار کرده بودند، نابود شده و گونه­هایی که با شرایط فعلی سازگاری بیشتری دارند، جایگزین آنها شوند.
ماهیان به عنوان فراوان­ترین جانوران آبزی رودخانه­ها، بیشترین صدمه را از سدسازی متحمل می­شوند. آنها همچون ماهیان دریاهای آزاد، مدام در حال مهاجرت هستند و هر کدام از مراحل تغذیه، رشد و تخمگذاری­شان نیازمند شرایطی متفاوت است. برخی از آنها در فصول گرم سال برای تخم­ریزی، در خلاف جریان آب حرکت می­کنند  تا خود را به بالادست رودخانه­ها که جریان آب بسیار آرام است، برسانند. با احداث سدها و آب­بندها بر روی یک رودخانه این مسیر قطع می­شود. قطع شدن این مسیر، تخم­ریزی و تغذیه­ی ماهیان را دچار اختلال کرده و زمینه­ی نابودی گونه­های نایاب ماهی­ها و کاهش جمعیت آنها را فراهم می­سازد.
با گسترش صنعت سدسازی در کشور، متاسفانه این اتفاق نامیمون بیولوژیکی در اغلب رودخانه­ها حادث شد. این در حالیست که بیشتر این سدها و آب­بندها، اندکی پس از افتتاح به دلیل انباشته شدن تلی از گل و لای در پشت­شان، تعطیل شده و بلااستفاده رها شده­اند و نه تنها هیچ نفعی غیر از بی­آبی رودخانه­ها و انقراض گونه­های جانوری ندارند، بلکه هر ساله هزینه­های گزافی برای بازسازی و نگهداری آنها صرف می­شود.
رودخانه­ی «حاجیلار چایی» یکی از همین صدها رودخانه­ی کشور است که از چند سال پیش به دلیل ساخت آب­بند کانال کشاورزی روستای لیلاب، اغلب گونه­های جانوری خود را از دست داده است. تا چند سال پیش گونه­های مختلفی از ماهیان در این رودخانه زندگی می­کردند که اینک هیچ اثری از آنها در بالادست آب­بند نیست. زمانی در فاصله­ی زمانی اواخر بهار و اوایل شهریور ماه، قسمت­های کم عمق رودخانه­های «دوگیجان»، «طرزم»، «ایری» و «اندریان» پر بود از بچه­ماهی­هایی که در هم می­لولیدند. کودکان و نوجوانان بخشی از اوقات فراغت خود را صرف صید ماهی از رودخانه می­کردند و پرندگان مختلفی برای تغذیه از ماهیان و آبزیان دیگر در حاشیه­ی رودخانه فرود  می­آمدند. اینک نه از آن ماهی­ها خبری هست و نه از آن پرندگان سیاه­رنگ سینه سفیدی که به محض نزدیک شدن به انسان، در داخل آب رودخانه فرو رفته و ده­ها متر بالاتر، از آب بیرون می­آمدند.
کانال کشاورزی لیلاب که به دلیل اشتباهات صورت گرفته در محاسبه­ی شیب لازم و ایرادات فنی دیگر، به محض بهره­برداری دچار آسیب اساسی شده و از گردونه بهره­برداری خارج گردید، اینک به نیزاری انبوه مبدل گشته است. این کانال علیرغم صرف هزینه­های میلیاردی، نه تنها اراضی زراعی پایین دست لیلاب را مشروب نکرد، بلکه اندک امید اهالی آن را به یاس بدل کرده و آنها را آواره­ی شهرها و روستاهای حاشیه­ی پایتخت کرد.
آثار زیان­بار این کانال بر محیط­زیست و اکوسیستم رودخانه­ی حاجیلار، سالهاست اهالی منطقه و دوستداران محیط­زیست را رنج می­دهد. متاسفانه پیگیری­های مکرر اهالی منطقه مبنی بر تخریب و از میان برداشتن این آب­بند، با بی­توجهی مسئولین ذیربط بویژه مسئولین سازمان محیط­زیست استان روبرو شده است. بنابراین جا دارد متولیان امر پاسخگوی افکار عمومی در این رابطه شده و بگویند، تا چه زمانی، اهالی منطقه شاهد نابودی محیط­زیست و اکوسیستم رودخانه­ی حاجیلار  خواهند شد؟ و طبیعت زیبای خداوندی و ماهیان و آبزیان این رودخانه تا کی چوب ندانم­کاری و قصور و کوتاهی مسئولان بی­مسئولیت را خواهند خورد؟